ماهیچ ما نگاه

نشسته ام کنار کنج دیوار تار عنکبوت زده

خودم را در احوال مادر، شیرین به نگاه لبخند پر درد خیره زده

فکرم در آینده ی کنشک های تخم در لانه به گوشه ی چوب طاق نقش زده

خنده کنان در نسیم بادی که به گرمی عشقی بر دل زده

ما هیچ ما نگاه سهراب را در دستانم به چشم خیره زده