هوای سردی نازنازکی در سرم به خون نشسته. دیشب با خیال خوبی به خواب نشستم با خواب دوستت دارمی از ته مجرای دل گرمی که دستانش هرشب مرا به نوازش نشسته. دوستدارم از زندگی خود نهایت استفادهرو ببرم دوستدارم یه روز برم قطب جنوب توی اون سرمای منهای50 درجه قرار

شب دیلاقی خانه بسته در دل کمر بسته تنها و شب تاریک ختم لب بسته نگاهو آهو درد بی تاب بسته انتظار سرد لبخند فرشته بسته شب سرد و یخی دل های شبنم بسته سردی تو خورشید و ماه لب بسته فکر و خیال یار به سرمست بسته

شازده کوچولو اخترک صدای نوازش برگ ها.هوای سردی نشسته روی خورشید امشب. همیشه کسی که ادعا میکنه یک روزی خلاف حرفشو ثابت میکنه. به قول قدیمی ها رفتنیا رفتنی هستند و موندنی ها روی قلب جا دارند. دلتنگی ساعت ها و خنده ها و اذیت کردن های کسایی که دوستشون دا

دوری او دوریفاصله از تو نوشته داستان نخ ریسمانی دل به سفر تو به حج رفته نغمه های سردی در شکل ورق های زمین نقش بسته اولین اشتباه نفس کشیدن در شیرینی سخن عشق تو دوست داشتن نخل خرمایی گرمای ریشه های زمین به خنده نشسته دیدن تو آرامش تن خسته ی بیداری شب ه

دل به تو داده قلب آتشین نم زدهدنیا لحظه ای خیال ایست بر سر ندارد شاهزاده ی دنیای تو لبخند بر گونه بسته لبخند تو تیری به قلب خسته بر تن نشسته اشک وجود بر لب شب سرد امشب بر لب نشسته دلم در تنت به امانتی به بار کشیده مست بوی سیب سرخی بر دامان تو بر روحم نشسته زندگی را به تو چطوری بخشد وقتی به نفس نشسته

بی خیال تو نشسته بر بادسکوت امروزم به تابش رفتن دستان گرم تو از سردی دیوار خاطرات نانوشته از سردی هوای آفتابی غم زده جای هسته ی انگور کشمش زده، مست زده بی خانه بی کاشانه مسیر پرندگان مهاجر را نمایش داده روزگار سربسته دنیایی ساخته از تو درون قاب دیواری سکوت مطلق رفتن تو در کوچه های سر به دنیا زده ویر...

شوق دیدار تو در سر دارمامان از روزی که دیدارت خرابه های دلم را ویرانه نماید بنیاد نفس های دیار تو را در آغوشم زمزمه های چشمان تو را آبیاری کنم دلت را شخم های دلم رنگین کمانی نماید وجودتو را همچون غنچه های نوشکفته بهاری نمایش کنم از بودن و دیدن تو زمین را آبیاری خواهم نمایان بنیاد نفس های دیار تو را ...

امروز به حال خودم نگاه می کنمکنار دریایی روی سایه های موازی ماسه های ذهنم پابرهنه قدم زدم قدم هایم هر قدم به سختی و سنگینی دقایق رسوایی دلم نبود بادهای موج های خیال باطل در صداهای بیداری من زمزمه نوازش تنهای تنها می خواند امیدوارم به تو و حرف های تو آیا می شود تو را در دستانم به رقص برگان پاییزی بنو...

نوازش غمگینی در راه است صدای تیره وتار محبت می آید صدای تو در هین حوالی است باد می آید تب دارم خورشید می تابد ودلم در انتظار توست انتظار چه واژه زیبایی است قلب خسته ام نیاز دارد نیاز دارد به آن چراهایی که دلیلش تنها در تو جواب می شوند گره ایی در دنیای شور انگیز تاب خورده است تابش خسته گیست دلتنگیست ...

نفس میزنم می خوانم تو را می بویم تورا میشنوم تو را لمس میکنم تو را را هایی که همش به سمت تو روانه می شوند تو واژه ی عجیبی است تعجبی که هنوز تمنای بودنت را استدعا می کند چه نقاش زیبایی است این فراش احساسش را خالی می کند به نمایش می گذارد احساس من امید دستان توست دستانی که در حسرت آن سال ها بودموخواهم...

ندانم به کدامین در زنمخرابه های گوشه ی دلم آجرهایش خشت به خشت ویران شده شب هایم سیاه در گلپونه های دشت امیدم رفته میل جدایی حاشیه های چاه بارانی, الماسی ناب زاییده جز غم و سوز خدایی جز شیر که دارد شیر بیدار در صحرای محشر که دست یار دارد نامهربانی دنیا هرکه در سر دارد عشق تو در دل ندارد گناهم در چوب ...

خیلی وقته دلم گرفته گرفته هایی که به دستان گرم تو باز می شود باز شدنش گره نیست. تورا می خواهم در روزهایی که لبان تشنه ی زمین ناله ی نبودنت را با لرزه هایی به جهان ندا می دهد بیا آرام جانم بیا که آرامش من خیلی مدتی است زمزمه های تبسم شیرین محبت تورا در خواب دارد باد شیرین سرد بهاری می وزد وزش نبودنت ...

دقایقی را نگاه کردم صداهای ریزش دل آبی آسمان را می توان به ناظر نشست خوابی عجیبی در سر دارم عجیب ترین نداهای خورشید تابان را صدا خواهم زد دریا در همین نزدیکی است ماهی ها تشنه ی سیراب محبت بارش توهستند تورا صدا می زنم در اعماق می شنوم ندای نفس های گرم ویران کننده ی تورا تورا ویران می کند خانه ی ارواح...

از تو آموختم زندگیاز تو دارم امید می کنم روزهای شرمساری از گناه تو انسانیت را از تو دارم تو را می خواهم در ثانیه هایی که گذشت می توانم حس کنم صدای شیرین تپش لبخند قلب تو از تو دارم انسانیت از تو دارم لذت گناه خداپرستی من خدام من تو را دارم در دستانم دستانم در انسان ها خلاصه می شود از تو دارم نگاه گر...

با خودم قدم زدمدیشب در حیاط خانه روی سنگ های داغ، نشسته به نظاره آسمان نشستم عجب آسمانی بود ، عجب هوایی در سنگ ها به نمازخاکی پرداختم، خاکی شدم ترس افکار خاکی شدن مرا به دیوارهای خیالی خیره کرد اطرافم دیوارهای چهارگوشی از جنس آجر و سیمان مرا به زندانی محکوم کرد به نام آدمیت نبودن بودن هایی که باید ب...

هوا بارانی است در کوچه های گریه های کودک درونمامروز و امشب قدم هایی زدم درون خودم به دنبال اسب خیالم ساعت ها دویدم کنار دیوارهایی با شیرینی زمان های تو خفتم تو را می جویم در هر راهی که برمیدارم هر گاهی به سمت آسمان خورشید سوزان تو را خواهانم می شود راحت نوشت یا راحت دراز کشید و دست در زیر چانه برد و...

امروز با چشمان خسته بیدار شدماطراف را به سادگی دیدم گشتنم در بالکن خاطره های دیشب، ذهن خسته ام را آغوش هوای نیمه گرم سرود نمناکی در سرفه هایم به داخل نگاه بادی تو پرتاب می شود صدا می زنم، کجایی ای ناله ی درویشان به تشنگی دیدار تو محتاجم به گرسنگی صدای تو بیدارم تیک تیک دقایق ساعتی در ذهنم یک دم دارد...

چشمان ضعیف شده چگونه است؟در مسیر دریای خاکی تشنه، نفس زده پارو زدن سخت نیست باورهایم در تنگه ی خیالی لنگرزده غرق شده در تمنای رسیدن باران بهاری نشستم باورهایم تاری قدیمی زده همین حوالی خیالم را جا گذاشته ام خیالم توی مسیر دریای خاکی تشنه، نفس زده پارو زدن سخت نیست

فقط 9 روز دیگه تا کنکووووووووووووووووووووووووووووووووووور مموووووووووووووووووووووووووووشییییییییییییییییییییییییییی جونممممممممممممممممممممممممم روز موووووووووووفقیت وسربلندیییییییییییییییییییییییییییییییییت نزدیکهههههههههههههههههههههه روز سرقامتیت نزدیییییییییییییییییییییییکهههههههههههههههههههههههه